کمی بخند بگو 

همین که صدات 

به خفا خانه ی دلم رسید  

کافی بود  

ای من فدای آن نگاه غمگینت  

برای بی تابیم 

وصف قطره ای انتظار  

کافی بود 

شرم بر من اگر ندانسته 

اتهام جرح ، نه کشتار کافی بود 

عمد یا غیر عمد بودنش به درک 

همین که سکه ام از رواج افتاد 

کافی بود

شکوه کم کن که این ندامت ها 

حبس نه 

رجم گوش ناشنواست 

کافی بود؟

منبع : یادداشتهایی برای تو |
برچسب ها :